یک قفس قمری ست از شور جنون خاکسترم

ساده لوحان رشته می بندند بر سازم هنوز

مرده ام اما همان رقص غبارم تازه است

خاک راه کیستم یا رب که می نازم هنوز

چون نگه در سرمه هم می بالد آوازم هنوز

سوختن از شعله من خامی حسرت نبرد

دیده ام انجام کار و داغ آغازم هنوز