دیده ام انجام کار و داغ آغازم هنوز

یک قفس قمری ست از شور جنون خاکسترم

چون نگه در سرمه هم می بالد آوازم هنوز

سوختن از شعله من خامی حسرت نبرد

کی برم چون صبح کام از عشرت جان باختن

من که چون گل از ضعیفی رنگ می بازم هنوز

مشت خاکم تا کجا چرخم به پستی افکند