نگذشته است پرتو شمع از لگن هنوز

عالم به این فروغ نظر جلوه گاه کیست

شمع خیال سوخته است انجمن هنوز

فریاد ما به پرده دل بال می زند

اندوه غربت آب نکرده ست پیکرت

گل نیست ای ستمزده ، راه وطن هنوز

آسودگی چو آب گهر تهمت من است