شد نفس بی بال و در پرواز منقاری هنوز

زین بیابان آنچه طی گردید جزکاهش که داشت

همچو شمع از خامسوزی داغ رفتاری هنوز

ریشه ات بگسیخت ساز اندیشه مضراب چند

صبح جزشبنم گلی زین باغ نومیدی نچید

گریه یکسر حاصل است وخنده می کاری هنوز

عبرت آفات دهر از خواب بیدارت نکرد