همسری با ذره ات آب حیا در خاک ریخت

درکف است آیینه و محروم دیداری هنوز

غنچه تاکی در عدم بفریبد افسون گلش

سر به بادت رفته و در بند دستاری هنوز

زین هوس هم اندکی کم شو که بسیاری هنوز

بر در هر سفله می مالی جبین احتیاج

خاک بر فرق توهم آبروداری هنوز