بر شاخ گلی رو به تکلف قفس آویز

از مغتنمات است تماشای دویی هم

تامحرم خودنیستی باآینه مستیز

بیگانه طور دل بلبل نتوان زیست

با ساز نفس قطع تعلق چه خیال است

تیغی که تو داری به فسون ها نشود تیز

بیدل به فغان زین قفست نیست رهایی