بسته است از موی چینی صورتم نقاش صنع

اینقدر دانم که هستی ساز احرام است و بس

وادی امکان ندارد دستگاه وحشتم

هر طرف جولان کند نظاره یک گام است و بس

صبح ایجادم همان گل کردن شام است و بس

دستگاه ما و من چون صبح برباد فناست

صحن این کاشانه ها یکسر لب بام است و بس