خاکم به باد تا ندهی از سحر مپرس

پر تیره روزم از من بی پا و سر مپرس

در دل برون دل چو نفس بال می زنم

آوارگی گل وطن است از سفر مپرس

صبح آن زمان که عرض نفس داد شبنم است