چو حباب هرزه نشسته ام به فشار چشم تر از نفس

به هزار کوچه شتافتم ، چه ترانه ها که نیافتم

رگی از اثر نشکافتم که رسد به نیشتر از نفس

غم زندگی به کجا برم ، ستم هوس به که بشمرم

سر و کار فطرت منفعل ، به خیال می کندم خجل

که چرا عیار گداز دل نگرفت شیشه گر از نفس

ز جنون فرصت پرفشان نزدودم آینه وفا