به دو دم تعلق آب و گل ، مشو از حضور عدم خجل

به هوا اگر ندهد عنان به کجا رسد سحر از نفس

به غبار عالم وهم و ظن ، نرسیده ای که کنی وطن

عبث انتظار عدم مده به شتاب پیشتر از نفس

که نشاط خانه آینه ، نبرد غم سفر از نفس

ز ترانه نی نوحه گر به خروش هرزه گمان مبر

همه را به عالم بی اثر، اثری ست در نظر از نفس