شعله ای دارد چراغ زندگی کز وحشتش

غنچه وارم برنمی آید ز موج خون نفس

آه از شام جوانی صبح پیری ریختند

آنچه می زد بال عشرت می زند اکنون نفس

در درون دل تمنا می تپد بیرون نفس

فیضها می باید از حرف بزرگان گل کند

صبح روشن می شود تا می زند گردون نفس