صوت موذن بس است ناله ناقوس

گل به کف و در غم بهار فسردن

مزد تخیل پر است جلوه محسوس

گوشت اگر نیست نغمه سنج مخالف

ریشه دوانده ست در بهار جنونم

پیچش هر گردباد تا پر طاووس

بیدل از این مزرع آنچه در نظر آمد