یک قلم لغزش چو مژگانهای خواب آلود باش

از خموشی گر بچینی دستگاه عافیت

گفتگو هم عالمی دارد نفس فرسود باش

راحتی گر هست در آغوش سعی بیخودیست

مومیایی هم شکستن خالی از تعمیر نیست

ای زیانت هیچ بهر دردمندی سود باش

خاک آدم ، آتش ابلیس دارد درکمین