مومیایی هم شکستن خالی از تعمیر نیست

گفتگو هم عالمی دارد نفس فرسود باش

راحتی گر هست در آغوش سعی بیخودیست

یک قلم لغزش چو مژگانهای خواب آلود باش

ای زیانت هیچ بهر دردمندی سود باش

خاک آدم ، آتش ابلیس دارد درکمین

از تعین هم برآیی حاسد و محسود باش