گر همه داغست هر جا شعله آب آسود باش

چیست دل تا روکش دیدار باید ساختن

حسن بی پروا خوشست آیینه گو مر دود باش

زینهمه سعی طلب جز عافیت مطلوب نیست

نقد حیرتخانه هستی صدایی بیش نیست

ای عدم نامی به دست آورده ای موجود باش

بر مقیمان سرای عاریت بیدل مپیچ