یک دو ساغر محو عشرتخانه خمار باش

مانع آزادگان پست و بلند دهر نیست

ناله از خود می رود، گو ششجهت کهسار باش

بر تسلسل ختم شد دور غرور سبحه ات

هرزه تازی تا به کی گامی به گرد خویش گرد

جهد بر مشق تو خطی می کشد پرگار باش

هر قدر مژگان گشایی جلوه در آغوش تست