هر قدر مژگان گشایی جلوه در آغوش تست

یک دو ساغر محو عشرتخانه خمار باش

هرزه تازی تا به کی گامی به گرد خویش گرد

جهد بر مشق تو خطی می کشد پرگار باش

ای نگاهت مفت فرصت طالب دیدار باش

عاقبت بیدل ز چشم خویش باید رفتنت

ذره هم کم نیست ، تا باشی همین مقدار باش