بی نیازیهای عشق آخر به هیچت می خرد

ای ز سر غافل ، برو بیمغزی دستار باش

تا به کی باشد دل از خجلت شماران نفس

سبحه بیکار است چندی گرم استغفار باش

جنس موهومی دو روزی بر سر بازار باش

یک قدم راهست بیدل از تو تا دامان خاک

بر سر مژگان چو اشک استاده ای هشیار باش