به آرمیدگی طبع بیدماغ بنازم

به لوح جسم که یکسر نفس خطوط حک استش

دل انتخاب نمودم به نقطه ای که شک استش

که بوی یوسف اگر پیرهن درد خسک استش

در آن مکان که غبارم به یادکوی تو بالد

سماک با همه رفعت فروتر از سمک استش