سفیدیهای مو کرد آگهم از عمر بیحاصل

جهان تنگ است بر صیدی که دامت گیرد آزادش

گرفتار شکست دل ندارد تاب نالیدن

ز موی چینی افکنده است طرح دام صیادش

ز جوی شیر واشد لغزش رفتار فرهادش

ثبات رنگ امکان صورت امکان نمی بندد

فلک آخر ز روز و شب دو مو شد کلک بهزادش