که تمکین می چکد همچون رگ یاقوت از دودش

توان از حیرتم جام دو عالم نشئه پیمودن

نگاهی سوده ام امشب به لبهای می آلودش

ز موج خط وقار شعله حسنش تماشا کن

نکردی انتخاب نقش از داغ دل عاشق

عبث چون کعبتین نرد افکندی ز کف زودش

گر آهنگ پر فشانی کند پروانه بزمت