ز بس اسرار پیدایی دقیق افتاده است اینجا

هوا هر چند بالد نگذرد از سایه بیدش

اشارات حقیقت بر مجاز افکند آگاهی

خرد هرجا پری در جلوه آمد شیشه فهمیدش

نظر واکرد برکیفیت خویش آنکه پوشیدش

گر این یاس از شمار سال و ماه کلفتم خیزد

مه نو خم شود چندان که از دوش اوفتد عیدش