ز شیخ مغز حقیقت مجوکه همچو حباب

چو سجده ای که فتد راه در جبین زارش

به وضع خلق برآیا ز دهرگوشه گزین

گهر سری ست که دربا نمی کشد بارش

سری ندارد اگر واکنند دستارش

ندارد آن همه تعلیم هوش غفلت عام

به راه خفته به پا می کنند بیدارش