آیینه زتکلیف چه مشرب زده ساغر

یک آبله گردید به هرگام دچارش

موج گهر آشوب چه توفان خبرش کرد

کز ضبط سر و زانوی عجز است حصارش

کز هر چه رسد ییش نه فخرست و نه عارش

دل رمز چه سحر است که در دیده تحقیق

حسن است و نیفتاد به هیچ آینه کارش