کز هر چه رسد ییش نه فخرست و نه عارش

موج گهر آشوب چه توفان خبرش کرد

کز ضبط سر و زانوی عجز است حصارش

آیینه زتکلیف چه مشرب زده ساغر

دل رمز چه سحر است که در دیده تحقیق

حسن است و نیفتاد به هیچ آینه کارش

عمر از چه شتاب اینهمه آشفتگی انگیخت