به این نیرنگ اگر حسن بتان آیینه پردازد

گر از تار نظر سازند موی کلک تحریرش

سیه روزی که یاد طره ات آوازه اش دارد

به صد خورشید نتوان شد حریف منع شبگیرش

برهمن دارد ایمانی که شرم آید ز تکفیرش

به سعی جان کنیها کوهکن آوازه ای دارد

به غوغا می فروشد هرکه باشد آب در شیرش