به غوغا می فروشد هرکه باشد آب در شیرش

به این نیرنگ اگر حسن بتان آیینه پردازد

برهمن دارد ایمانی که شرم آید ز تکفیرش

به سعی جان کنیها کوهکن آوازه ای دارد

در این دشت جنون الفت گرفتاری نمی باشد

که آزادی پر افشان نیست از آواز زنجیرش

نفس می بست بر عمر ابد ساز حباب من