به یک بست وگشاد چشم آخر شد بم و زیرش

در این دشت جنون الفت گرفتاری نمی باشد

که آزادی پر افشان نیست از آواز زنجیرش

نفس می بست بر عمر ابد ساز حباب من

دل جمع آرزو داری بساط گفتگو طی کن

که گوهر بر شکست موج موقوف است تعمیرش

به صحرایی که صیادش کمند زلف او باشد