که گوهر بر شکست موج موقوف است تعمیرش

نفس می بست بر عمر ابد ساز حباب من

به یک بست وگشاد چشم آخر شد بم و زیرش

دل جمع آرزو داری بساط گفتگو طی کن

به صحرایی که صیادش کمند زلف او باشد

اگر معنی شود جستن ندارد گرد نخجیرش

به صد طاقت نکردم راست بیدل قامت آهی