مگو افسرد عاشق گر نداری پای جولانی

سرتسلیم تا ننهد به بالین پر تیرش

تو در بند خودی قدر خروش دل چه می دانی

که آواز جرس گمگشتگان دانند تاثیرش

چوگل صد رنگ پرواز است زیر بال تغیرش

مآل کار غفلتهای ما را کیست دریابد

که همچون خواب مخمل حیرت محض است تعبیرش