سیهکاری نمی ماند نهان درکسوت پیری

چوگل دامان قاتل می دمد خون زمینگیرش

نگارستان بیرنگی جمالی در نظر دارم

که مینای پری دارد سفال رنگ تصویرش

به رنگ مو که رسوایی ست وقف کاسه شیرش

نم تهمت چه امکانست بر صیاد ما بستن.

که با آب گهر شسته ست حیرت خون نخجیرش