نه حرف رنگ می دانم نه سطر جلوه می خوانم

که با آب گهر شسته ست حیرت خون نخجیرش

علاجی نیست جرم غفلت آیینه ما را

مگر حیرت شود فردا شفاعت خواه تقصیرش

کتابی در نظر دارم که حیرانی ست تفسیرش

نگاهش تا سر مژگان به چندین ناز می آید

به این تمکین چه امکانست از دل بگذرد تیرش