کتابی در نظر دارم که حیرانی ست تفسیرش

علاجی نیست جرم غفلت آیینه ما را

مگر حیرت شود فردا شفاعت خواه تقصیرش

نه حرف رنگ می دانم نه سطر جلوه می خوانم

نگاهش تا سر مژگان به چندین ناز می آید

به این تمکین چه امکانست از دل بگذرد تیرش

جهان کیمیا تاثیر استعداد می خواهد