که چون تو پرستار کس را مباد

شد از بیم همچون تن بی روان

به سر بر پراگند ریگ روان

بدو گفت بیژن که ای بدنژاد

چرا کشتی آن دادگر شاه را

خداوند پیروزی و گاه را

پدر بر پدر شاه و خود شهریار