در آفتاب نشاند التفات پروازش

غبار عرصه گه همتم که تا به ابد

چو آسمان ننشیند ز پا سر افرازش

به رنگم آینه ای بود سایه پرور ناز

تلاش خلق که انجام اوست خاک شدن

به رنگ اشک تری می چکد از آغازش

به گرد عالم کم فرصتی وطن داریم