جهانتاب است شمع و بیضه عنقاست فانوسش

که دارد جوهر تحقیق حسرتگاه ناموسش

تبسم ریز صبحی رفت از گلشن که تا محشر

به هر سو غنچه ها لب می کند از حسرت بوسش

خیال عشق چندان شست اوراق دلایل را