نوید وصل آهنگی ست وقف ساز نومیدی

به هر سو غنچه ها لب می کند از حسرت بوسش

خیال عشق چندان شست اوراق دلایل را

که در آیینه نتوان یافتن تمثال جاسوسش

اگر دل بشکند زین نغمه نگذارند مایوسش

درین محفل به هر جا شیشه ما سرنگون گردد

خم طاق شکست دل نماید جای پا بوسش