خم طاق شکست دل نماید جای پا بوسش

نوید وصل آهنگی ست وقف ساز نومیدی

اگر دل بشکند زین نغمه نگذارند مایوسش

درین محفل به هر جا شیشه ما سرنگون گردد

شکستم در تمنای بهارت شیشه رنگی

که هر جا می رسم پر می زند آواز طاووسش

جهان یکسر حقست ، آری مقید مطلق است اینجا