جهان یکسر حقست ، آری مقید مطلق است اینجا

خم طاق شکست دل نماید جای پا بوسش

شکستم در تمنای بهارت شیشه رنگی

که هر جا می رسم پر می زند آواز طاووسش

ز مینا هر که آگه شد پری گردید محسوسش

ز دیرستان عشقت در جگر جوش تبی دارم

که از تبخاله می باید شنیدن بانگ ناقوسش