نفس می گسترد در خانه آیینه فراشش

شئون هر صفت مستوری عاشق نمی خواهد

کفن هر چند پوشد ذوق عریانیست نباشش

بساط زندگی مفت حضور اما به دل جاکو

ندارد کاوش دل صرفه امن کسی بیدل

در این ناسور توفانهای خون خفته ست مخراشش