صبحی که به شبها نکشد بانگ کلاغش

رحم است بر آن خسته که چون آه ندامت

در گوشه دل نیز ندادند فراغش

فریاد که در گلشن امکان نتوان یافت

پیدایی حق ننگ دلایل نپسندد

خورشید نه جنسی است که جویی به چراغش

این نشئه ز کیفیت جولان که گل کرد