به سعی خون ما نتوان گذشت از معبر تیغش

به رنگی کج کلاه افتاده خم در پیکر تیغش

که از حیرت محرف می خورد صورتگر تیغش

به جوی برگ گل آب از روانی دست می شوید

در این محفل بساط راحتی دیگر نمی باشد

مگر در رنگ خون غلتم دمی بر بستر تیغش

چو موج از عجزگردن می کشد کر و فر امکان