مگر در رنگ خون غلتم دمی بر بستر تیغش

به جوی برگ گل آب از روانی دست می شوید

به سعی خون ما نتوان گذشت از معبر تیغش

در این محفل بساط راحتی دیگر نمی باشد

چو موج از عجزگردن می کشد کر و فر امکان

نمایان است توفان شکست از لشکر تیغش

کدورت بر نیارد طینت خورشید سیمایان