نمایان است توفان شکست از لشکر تیغش

در این محفل بساط راحتی دیگر نمی باشد

مگر در رنگ خون غلتم دمی بر بستر تیغش

چو موج از عجزگردن می کشد کر و فر امکان

کدورت بر نیارد طینت خورشید سیمایان

بیاض صبح دارد آینه روشنگر تیغش

گرانجانی ست زبر سایه برق بلا بودن