کف خونی که نگذارند برگرد سر تیغش

زلال آبروها می زند موج از پر بسمل

به کوثر سر فرو نارد تمنا پرور تیغش

ز رنگ خویش گردد پایمال برق نومیدی

چو آن مصرع که هرحرفش کشد تا معنی رنگین

به قصد خون من جوهر بود بال وپرتیغش

توان خواند از غرور حسن عجز حال مشتاقان