به قصد خون من جوهر بود بال وپرتیغش

ز رنگ خویش گردد پایمال برق نومیدی

کف خونی که نگذارند برگرد سر تیغش

چو آن مصرع که هرحرفش کشد تا معنی رنگین

توان خواند از غرور حسن عجز حال مشتاقان

خطی جز سرنوشت ما ندارد دفتر تیغش

تغافل پیشه ای درکار ابروی کجش دارد