در کیفیت آیینه قفلی دارد از رنگش

اگر شخص تمنا دامن ترک طلب گیرد

چو موج آخر گهر بندد به هم آوردن چنگش

به غفلت پاس ناموس تحیر می کند دل را

جوانی تن زد ای غافل ، کنون صبری که پیری هم

به گوش نقش پا ریزد نواهای خم چنگش

مزاج عافیت ازگردش حالم تماشاکن -