به تحریری نمی شایم ، به تغییری نمی ارزم

به گوش نقش پا ریزد نواهای خم چنگش

مزاج عافیت ازگردش حالم تماشاکن -

شکستی داشت این مینا که پوشیدند در رنگش

ندارم آنقدر رنگی که برگردانم آهنگش

تامل بر قفای حیرت دیدار می لرزد

که می ترسم به هم آوردن مژگان کند تنگش