چه رنگها پر نمی گشاید به سیر باغی که نیست رنگش

قبول نازش نه ای جنون کن سر از گداز جگر برون کن

دلی به ذوق نیاز خونین حنا چه گل می دهد به چنگش

اگر دو عالم غلو نماید به شوق بی خواست بر نیاید

ز سیر گلزار چشم بستن کسی نشد محرم تسلی

کجاست آیینه تا نمایم چه صبح دارد بهار رنگش

دربغ فطرت نکرد کاری نبرد ازین انجمن شماری