کجاست آیینه تا نمایم چه صبح دارد بهار رنگش

اگر دو عالم غلو نماید به شوق بی خواست بر نیاید

چه رنگها پر نمی گشاید به سیر باغی که نیست رنگش

ز سیر گلزار چشم بستن کسی نشد محرم تسلی

دربغ فطرت نکرد کاری نبرد ازین انجمن شماری

تاملم داشت شیشه داری زدم ز وهم پری به سنگش

ز ساز عشق غرور ساغر هزار بیداد می کشد سر